Follow me:

Boekrecensie: The House in the Cerculean Sea

Title: The house in the cerculean sea
Author: T.J Klune
Publisher: St. Martin’s Press
Release date: Maart 2020
Genre: YA Fantasy
Rating: ★★★✩✩ 3.5

Ik vind het af en toe best leuk om een gehypet boek te lezen. Wel merk ik, dat ik daar vaak wat langer mee wacht. The house in the cerculean sea bijvoorbeeld is flink gehypet afgelopen jaar, maar ik besloot hem afgelopen maand pas op te pakken. Een jaar na verschijnen dus.

Verhaal

Een magisch eiland. Een gevaarlijke taak. Een brandend geheim. Linus Baker leidt een rustig, eenzaam leven. Op zijn veertigste woont hij in een klein huisje met een slinkse kat en zijn oude LP platen. Als ambtenaar bij de afdeling die verantwoordelijk is voor magische jongeren, brengt hij zijn dagen door met het toezicht houden op het welzijn van kinderen in door de overheid gesanctioneerde weeshuizen. Wanneer Linus onverwachts wordt opgeroepen door Extremely Upper Management, krijgt hij een merkwaardige en zeer geheime opdracht: reis naar het weeshuis van Marsyas Island, waar zes gevaarlijke kinderen verblijven. Linus moet zijn angsten opzij zetten en bepalen of ze echt gevaarlijk zijn voor zichzelf en anderen. Maar de kinderen zijn niet het enige geheim dat het eiland bewaart. Hun verzorger is de charmante en raadselachtige Arthur Parnassus, die er alles aan zal doen om zijn tehuis te beschermen. Naarmate Arthur en Linus dichter naar elkaar toe groeien, worden lang gekoesterde geheimen onthuld en moet Linus een keuze maken: een huis vernietigen of de wereld zien branden.

Personages

In The house in the curculean sea volgen we de veertigjarige Linus Baker. Hij woont samen met zijn kat in een klein huisje. Verder heeft hij niet veel bezittingen en leidt hij een gesloten leven. Hij werkt als ambtenaar op de afdeling magische kinderen. Het is Linus zijn taak om weeshuizen te sluiten als blijkt dat de kinderen of de verzorger een gevaar voor hun eigen en andermans leven blijkt te zijn. Met de gevolgen van dien. Want waar moeten de kinderen dan heen? We leren Linus dan ook kennen als een vrij kille man die zijn taak uiterst serieus neemt. Maar als hij onverwachts de opdracht van zijn leven ontvangt, zien we Linus langzaam veranderen.

Het leuke aan dit boek is dat het echt een karakter gedreven verhaal is. Hoewel Linus het hoofdpersonage is, zien we heel wat andere personages voorbij komen en een ontwikkeling doormaken. De zes kinderen die Linus ontmoet in het weeshuis van Marsyas Island zijn allemaal bijzonder te noemen. Zo leren wegnomen, bosnimfen en andere Efteling-achtige wezens kennen.

Een hartverwarmend, magisch verhaal die je meeneemt in een wonderlijke wereld vol Eftelingwezens.

Schrijfstijl

De reden dat ik The house in the curculean sea heb opgepakt, is puur omdat dit boek zo gehypet werd. Anders zou het nooit een boek zijn geweest waar ik interesse in zou hebben. Door af en toe zo’n gehypet boek te lezen, verbreed ik mijn leeswereld. Dat heeft dit boek ook absoluut gedaan. Ik kende de auteur T.J. Klune nog niet, maar als me één ding duidelijk is geworden is het wel dat hij een zeer fantasierijke verbeelding heeft. Je maakt als lezer ook een ontwikkeling mee, net als het hoofdpersonage doordat je de weeskinderen steeds beter leert kennen. Ik vond het hartverwarmend om te zien hoe Linus met ieder kind afzonderlijk een hechte en speciale band opbouwde.

Conclusie

Hoewel het verhaal al vrij snel lijkt op te bouwen naar een grote climax, blijft die helaas wel een beetje uit. Er komen geen grote geheimen aan het ligt. Iets wat de auteur je wel doet laten vermoeden. In plaats daarvan word je als lezer meegenomen in een wereld vol magische wezens. Het voelde voor mij als een uitstapje naar het sprookjesbos van de Efteling haha. Zo zou ik het boek dan ook het beste kunnen omschrijven. Een hartverwarmend, magisch verhaal die je meeneemt in een wonderlijke wereld vol Eftelingwezens. Ik ben positief verrast met hoe erg ik me heb vermaakt met The house in the cerculean sea en kan het je dan ook zeker aanraden.

The Way I Used to Be

Previous Post Next Post

No Comments

Leave a Reply